Στο ταμείο του 2011

Τέτοιες μέρες υποτίθεται κάνεις απολογισμό της χρονιάς, βάζεις στόχους κτλ.

Απολογισμό συνηθίζω να κάνω κάθε Σεπτέμβρη, μιας και για όλους τους δασκάλους οι χρονιές ξεκινάνε τότε και όχι Γενάρη.
επίσης, τα τελευταία χρονια δεν τα πάω καλά με τους στόχους. Τους αφήνω να σκονίζονται μέσα στο μυαλό μου και ύστερα έχω και ενοχές από πάνω... μεγάλη ιστορία.

Κάτι άλλο: αυτή η χρονιά για μένα είναι μισή. Από τον Ιούνιο και μετά, μετά το ατύχημα δηλαδή, ως τώρα, νιώθω ότι πέρασε τόσο άσκοπα ο καιρός, που δε μπορώ να τον υπολογίσω.

Σίγουρα βέβαια έμαθα πολλά. Έμαθα πόσο εύκολα μαθαίνεις να μη νοιάζεσαι για όσα λύνονται. άκουγα δυσάρεστα γεγονότα, όχι πολύ δυσάρεστα, και σκεφτόμουν "Νταξ, σιγά το θέμα". Στα σοβαρά ίσως συμπονούσα πιο ουσιαστικά απ' ό,τι παλιότερα, αλλά στα πιο επιφανειακά, πραγματικά δεν χαράμιζα ούτε σκέψη.

έμαθα αυτο που λένε "κακώς έχουμε δεδομένη την υγεία μας", θα προσέθετα και "την ησυχία μας". Ξαφνικά οι σκέψεις μας και οι ανησυχίες μας με: ευθύνες, τραυματισμούς, δικαστήρια, ασφάλειες, ανακρίσεις, εφιάλτες, εγχείριση κτλ κτλ κτλ.

έμαθα πόσο άμεσα συμβιβαζόμαστε με την εκάστοτε πραγματικότητα. Μέσα σε λίγεσ μέρες έμαθα να γράφω με το αριστερό χέρι, να χαίρομαι με τα μικρά βηματάκια της ανάρρωσής μου, να χαίρομαι που δεν έπαθα όσα θα μπορούσα να έχω πάθει και που δεν έπαθε κανείς άλλος αυτό που θα μπορούσε να πάθει.

Επίσης έμαθα πόσο ψυχρά μπορεί να αντιμετωπιστεί ο ανθρώπινος πόνος. Πόσο εύκολα ξεπερνάς τη ντροπή σου όταν έχεις ανάγκη να σε πλύνει άλλος άνθρωπος, ή όταν πονάς τόσο πολύ και τρομάζεις, που στα 27 σου κλαις και τσιρίζεις μέχρι να κλείσει ο λαιμός σου στο κρεβάτι του ιατρείου.

Έμαθα ότι στα ζόρια βάζεις προτεραιότητες, σκέφτεσαι πιο λογικά, πιο αφαιρετικά.

Θυμήθηκα πόσο μαγικό είναι το ανθρώπινο σώμα και εκτίμησα ξανά το ότι "ακούω" καλά το σώμα μου, το καταλαβαίνω.

Ένιωσα για άλλη μια φορά πόσο βαθιά με αγαπούν αυτοί οι άνθρωποι που επέλεξα να έχω στη ζωή μου. Πόσο έντονα παρόντες είναι και με βοηθούν με τον τρόπο τους. Δεν υπάρχουν λόγια να τους ευχαριστήσω, ειλικρινά!

Αυτά θα κρατήσω από φέτος. Λίγα, βασικά και καλά.

και η ευχή μου είναι: Υγεία, αγάπη και ησυχία!

Και μη χειρότερα!

Καλή χρονιά να έχουμε =)