Σήμερα έβγαλα τα σίδερα.
Δυστυχώς ακόμα δεν μπορώ να ζητωκραυγάσω...
Ο πόνος ήταν απίστευτος.
Η τρομάρα ξεκινάει μόλις βλέπεις τα ιατρικά εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουν πάνω σου: γαλλικά κλειδιά, Ταυ για βίδες κτλ...
Και μετά έρχεται το πανηγύρι. Ο ένας κρατάει κόντρα, ο άλλος ξεβιδώνει, εσύ ακούς το "γουρτου γουρτου" της βίδας μέσα στο κόκαλό σου και μέσα στις τσιρίδες σου, βαστάει πιο γερά κόντρα και ο άλλος σου τραβάει τη βίδα.
Για μένα, βάλτο επί 6 φορές, όσες και οι βιδες.
Βγήκα έξω και δεν μπορούσα να ηρεμήσω από το πόνο και το σοκ. όλος ο διάδρομος με άκουσε.
Και μου 'παν ότι θα είναι "ένα μικρό πονάκι", μη χέσω.
4 ίχνη:
Καλά δε βρέθηκε κάποιος να σου δώσει λίγη μέθη, λίγη τοπική αναισθησία..κάτι, παρά κατ' ευθείαν στους χασάπηδες; Ελεος! Τι γιατροί είναι αυτοί;
Περαστικά Λίνα και υπομονή...ένα παυσίπονο και ξεκούραση!!Δεν ξέρω βέβαια τον πόνο γιατι στον οδοντίατρο μόνο σφράγισμα έχω κάνει αλλά ειναι το χειρότερό μου...οπότε από αυτή την άποψη σε καταλαβαίνω...Υπομονή!!!
Μαρινάκι θεωρειται κ απ τα καλυτερα νοσοκομεια να φανταστεις! Κι ηταν και φιλικοι... δεν ξερω ρε γμτ. Δεν μπορώ να ηρεμησω ολη μερα απ το σοκ.
Charmy kitty ο πόνος απ τα σίδερα σε χερια/ποδια κτλ, σε διαβεβαιω οτ ουδεμια ομοιοτητα εχει με το σφραγισμα =Ρ Σου ευχομαι να μην το διαπιστωσεις ποτε!
Δεν υπήρχε λίγο αναλγητικό να σου δώσουν καλέ; Αυτό ακούγεται σαν βασανιστήρια!
Έλα τέλειωσε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κι αυτό.
Με το καλό να επανέλθεις όπως πριν το ατύχημα!
Περαστικά και πολλά φιλιά!
Δημοσίευση σχολίου