Ει! π'οσοχή στο χαλί μας, είναι καινού'ιο !
Οι σχολικές μέρες κυλούν γαλήνια και όμορφα.
Η γωνία με την κουνουπιέρα που τοσο ονειρευομουν έχει πλέον ολοκληρωθεί. Μοκέτα και χρωματιστά μαξιλάρια κάτω, κι απο πανω μια κουνουπιέρα ανοιχτή γεμάτη με κορδελάκια, αστεράκια και φιογκάκια.
Είναι ο χώρος που διαβάζουμε παραμύθια, ο χώρος που συζητάμε και ηρεμούμε και ο χώρος που μετά από τόσες πιέσεις τους υποσχέθηκα να τους κάνω γιόγκα =Ρ
Η πλάκα είναι ότι έχει γίνει πόλος έλξης και για τα μεγάλα παιδιά. Τα οποία - με την υπόσχεση βέβαια ότι θα ανεβαίνουν στο χαλί μόνο με τις κάλτσες και ότι δεν θα χαλάσουν κουρτινα και μαξιλάρια- βγάζουν στο διάλειμμα τα παπουτσια τους , αρπάζουν ένα παραμύθι και ξαπλώνουν χαμογελαστά. Μερικά ξαπλώνουν σαν μωρά ανάσκελα και βλέπουν τις κορδελίτσες. Και χθες, έγινε το απίστευτο! Μπαίνω μέσα, στο μεγάλο διάλειμμα και τα βλέπω εκεί στριμωγμένα να ξαπλώνουν, κι ένα δευτεράκι να κοιμάται! Γύρω του να γίνεται χαμός από παιδιά και φωνές που προσπαθούν να διαβάσουν παραμύθια κι αυτό να κοιμάται σαν αγγελάκι!
Χάιλάιτ : καθόμασταν στο χαλί και με αφορμή ένα μάθημα της μελέτης περιβάλλοντος διηγούμασταν την ιδανική εκδρομή.
Λέει ο Σ ( αυτος που ειναι ζευγος με ένα κοριτσάκι της τάξης)
"Εγώ θα ήμουν σ ένα πλοίο με την Χ και θα πηγαίναμε σε νησί"
"και τι θα κάνατεεεε;" ρωτάει πονηρά ο Π.
"Θα κάναμε γιόοοοογκα!" απαντάει ο Σ και πέφτει στο χαλί αγκαλιάζοντας τη Χ
=ΡΡΡ
16 ίχνη:
Κάπου εκεί ,ανάμεσα στα γελάκια, στις αναπνοές του και στα λογάκια τους
πρέπει να είναι κρυμμένη όλη η ευτυχία του κόσμου.
Δεν ξέρω αλήθεια πως είναι να το βιώνεις καθημερινά αυτό. Να έχεις να κάνεις με μια ολόκληρη τάξη από πιτσιρίκια.
Εγώ όμως, σαν εξωτερικός παρατηρητής, σε ζηλεύω. Σε ζηλεύω απίστευτα. Που κάνεις κάτι τόσο γλυκό και σπουδαίο ταυτόχρονα.
Που η δουλειά σου, η δουλειά σου! ,σου προσφέρει τέτοιες στιγμές.
Τυχερά παιδιά, τυχεροί γονείς και φυσικά: τυχερή δασκάλα!
Την Καλησπέρα μου. Καλό υπόλοιπο του Σαββατοκύριακου.
Τα υπόλοιπα τα κατάλαβαίνω...
Αλλά...
Γιατί κουνουπιέρα και όχι χρωματιστό ύφασμα;;;
Super τέλεια!
Μπράβο Λίνα, είσαι καταπληκτική, όνομα και πράγμα!!
Χρήστο η αλήθεια είναι ότι δεν μετάνιωσα στιγμή που διάλεξα αυτό το επάγγελμα. Το μονο που με ενοχλεί είναι ότι συνηθως δεν καταλαβαινουν οι υπολοιποι τις δυσκολίες/ευθυνες του επαγγελματος, καθώς και το ότι είτε δουλεύεις λες και κανεις αγγαρεία είτε δίνεις όλη σου την ψυχή, σου βαζουν απλά μια ταμπελα "ο δάσκαλος καααααθεται".
Πέρα απο αυτά όμως είναι απλά απίστευτο να δουλευεις με ανθρώπους που ξερεις ότι Σ'ΑΓΑΠΑΝΕ 100% και δεν προκειται ποτέ να προσπαθουν πισω απο την πλατη σου να σε βλάψουν. Υπάρχει θετική ενεργεια (αν το θες κι εσυ βεβαια), συνεχώς!
Καλό ΣουΚου =)
Νταρθ, βασικά κουβαλησα την κουνουπιέρα απ το σπίτι μου, γιατί έτυχε να έχω μια. Τώρα που το σκέφτομαι βεβαια, το ύφασμα είναι πολύ βαρύ και θα 'κανε σκοτάδι, οπότε καλυτερα κουνουπιέρα.
Αν-λου σε προσκαλούμε στην τάξη μας για χυμό!
Μενέλαε, ευχαριστώ, αλλά δεν ήξερα ότι "Λίνα" σημαινει κάτι! =Ρ
Μετάξι, με ανοιχτά χρώματα...
Μα όλα εγώ θα στα λέω;
Άμα κάνουμε δουλειά, να την κάνουμε με στύλ!
:)))
Μετάξι!! μετά θα ήθελα και μπουχάρα χαλί όμως, θα μου έφερνες απο τα μερη σου;
Χεχεχε
Γιατί όχι;
:)
thelo ke ego na imoun mathitaki sou!
Δεν υπάρχει πιο γλυκό πράγμα από το να διαβάζεις, για μικρά παιδιά.. τόσες αγνές σκέψεις μαζί.. τόσα ανεπιτήδευτα σχόλια.. Νιώθεις να παίρνεις λίγο από την αθωότητα τους και να γίνεσαι και πάλι παιδί!
Tι αθώα που είναι τα μικράκια.Θα ήταν φαίνεται πολύ όμορφα για να κοιμηθείς κιόλας,ή θα ήταν πολύ κουρασμένος.
Όμορφες γλυκιές στιγμές γεμάτες αθωότητα.Μπράβο σας κ.δασκάλα που κάνετε ευτυχισμένα παιδάκια!
κουνουπιέρα με αστεράκια και φεγγαράκια;
ιουουουουουο!!! ΕΝΤΕΛΩΣ κοριτσίστικο μου ακούγεται μπλιαχ μπλιαχ. έπρεπε να φτιάξεις ένα μικρό πεδίο μάχης (!) με καταφύγια κλπ, να έχει ένα σχετικό ενδιαφέρον και για τα αγοράκια :) :)
επίσης, ο δάσκαλος κάθεται. και ο καθηγητής επίσης!
ΥΓ. άσε με περνάω δύσκολες εργασιακές ημέρες! χχχ
ψιψι έλα!
τσικιτίτα, αυτό να λέγεται!
Αγάπη να σαι καλά, κάνουμε ό,τι μπορούμε, γιατι ζουμε τη μέρα μας εκεί =)
Γιωρίκα, απ ό,τι βλέπω αρεσει και στα αγοράκια, τα χρώματα είναι γιουνισεξ =)
υ.γ. μου κανει πολλή εντυπωση που υπαρχει τόσο εύκολο επάγγελμα και επιμενετε να κανετε αλλες δουλειες. (αλήθεια... σε κουράζει το 1 παιδί που εχεις στο σπιτι ε; =ΡΡΡ)
Θα βάλεις καμία φωτογραφία να το δούμε πώς είναι;
ίσως.... =)
Ανάρτηση Σχολίου